Interpolis en de (kleine) kans op een verzekeringsuitkering.

Dacht ik van de verzekeraar Interpolis af te zijn met hun te dure verzekeringen en woekerpolissen, blijkt dat ik toch de strijd weer met hen aan moest gaan. Het geval wil 20140721_192206_resizednamelijk dat door ontbrekende dakgoten en afvoer bij de buren hemelwater mijn kelder instroomde. Zie de foto voor het gat dat is geslagen bij de fundering. Schade ruim € 1500 voor reparatie aan de kelder.

De WA verzekeraar van de buren blijkt dus Interpolis te zijn. De verzekeraar stuurt een “expert” van DEKRA Experts op mij af. Die constateerde al voordat hij één voet over de drempel zette dat het een grondwaterprobleem (dat valt buiten de verzekering) is omdat dat veel in mijn wijk zou spelen. Hij wilde nog wel even ter plekke kijken maar zijn mening veranderde niet. Geldt ook hier diegene die betaalt die bepaalt? Interpolis keert dus niet uit en op mijn verzoek tot een second opinion wordt niet meer gereageerd. Alleen invoelende “dat is vervelend” reacties en beloftes om er iets aan te doen via hun twitter account. Maar dat is slechts social media marketing. Interpolis beantwoordt je twitter berichten snel en vriendelijk maar het echte daadwerkelijke “verzekeren” is niet aan Interpolis besteed.

Bij Interpolis en andere grote verzekeraars begint het verzekerd zijn steeds meer te lijken op een lot in de loterij. Je hebt een kleine kans dat er ook daadwerkelijk (een deel) uitgekeerd wordt. Ondoorzichtige uitgebreide voorwaarden met veel uitsluitingen en bij schade een “onafhankelijke” expert waar je aan bent overgeleverd. En als je aanvraag vervolgens wordt afgekeurd heb je eigenlijk geen verdere mogelijkheden om je gelijk proberen te halen. Vaak zijn de bedragen te gering om er zoveel tijd en energie in te steken. Je zou een klacht bij het Kifid kunnen indienen over de verzekeraar maar uit eigen ervaring is dat een moeilijke, tijdrovende en frustrerende weg. Het is als vechten tegen Goliath. Wat zijn dan nog wel de mogelijkheden?

Ten eerste, je moet je vooral zoveel mogelijk verzekeren als je arm bent of dom. Als je namelijk een aardig potje aan vermogen hebt dan kan je een groot aantal verzekeringen eruit mikken zoals begrafenis-, reis-, en annuleringsverzekeringen, aanvullende ziektekosten, de all risk autoverzekering. Je kunt dat met eigen geld opvangen. Mensen met geen of weinig direct opvraagbaar vermogen moeten zich echter overal voor indekken en blijven daardoor interen op hun vermogen door de hoge kosten. Onwetende mensen vallen sneller voor de mooie marketing praatjes van verzekeraars appellerend aan hun angstgevoel en gevoel van (valse) zekerheid. Dus bouw snel een buffer op en lees je goed in per type verzekering en de alternatieven zodat je minder afhankelijk wordt.

Verder hoop ik altijd nog op een nieuwe organisatie, product of dienst die het werk (deels) van verzekeraars overneemt. Een groot crowdfunding project, nieuwe coöperatieve verzekeraar/bank of de overheid die een staatsverzekering aanbiedt (genationaliseerde banken en verzekeraars zat op dit moment). Hoopgevend was de poging tot oprichting van De Financiële Coöperatie (DFC). Maar het ziet er naar uit dat ze het niet gaan redden.

De laatste tijd zijn er mooie nieuwe initiatieven bijgekomen, zoals BrandNewDay (pensioen, lijfrente), BrightNL (pensioen voor zelfstandigen), Broodfondsen (AOV alternatief voor zelfstandigen), DeGiro (goedkoop beleggen), diverse crowdfinance platforms (investeren met hoge rente), world index ETF trackers (laag risico, gespreid & goedkoop beleggen), etc. Dus wellicht is de tijd rijp voor een hele nieuwe innovatieve manier van verzekeren. Deze tijd is er een van creatieve destructie; in moeilijke tijden worden de beste ideeën ontwikkelt die oude structuren en organisaties overbodig maakt.

Wie weet kunnen we dan eindelijk deze financiële Dinosaurussen laten uitsterven.

Een artikel uit NRC Handelsblad van 5 februari 2016 bevestigt dit beeld van de dubieuze rol van schade-experts en verzekeraars bij het afwikkelen van schade.

Schadeverzekeringen

Rabo Exit

Van de coöperatieve Rabobank was ik al klant toen ik nog kind was. Ik ging dan met mijn spaarbankboekje naar de Rabobank in de straat om weer wat guldens te storten. Een betrouwbare en degelijke bank met in decennia een zorgvuldig opgebouwd imago.

Dat imago is in de afgelopen jaren volledig verkwanseld aan schandalen zoals de Libor fraude, Robeco bonussen, woekerpolissen en Wielerploeg doping. De sluiting van de helft van de kantoren en ontslag van duizenden werknemers doet de beeldvorming ook geen goed.

Naast deze algemene en grote schandalen ben ik er inmiddels er ook achter gekomen dat de Rabobank van nu een farce is van wat hij vroeger was. Mijn huisbank van vroeger is niet meer mijn bank.

De Rabobank heeft mij de afgelopen jaren met dure (woeker)producten, lage spaarrentes, hoge hypotheekrentes en een ongelukkige gedwongen winkelnering met Interpolis opgescheept. Als ik voor een “adviesgesprek” op audiëntie mocht komen bij de plaatselijke bank werd er vooral gekeken welke verzekeringsproducten ik nog niet had en welke men nog aan mij kon verkopen. Van advies was nauwelijks sprake. Het ging om verkooptargets.

In de loop der jaren heeft de Rabobank mij een aantal woekerpolissen verkocht hetzij als koopsompolis of gekoppeld aan mijn hypotheek. Ook de arbeidsongeschiktheidsverzekering had ik bij hen lopen en andere “gewone” verzekeringen. Maar achteraf kan ik constateren dat de combi Rabobank en Interpolis geen gelukkige was voor de klant. Overwegend dure verzekeringen met matige voorwaarden.

Daarnaast krijg je net als de andere grootbanken de laagste spaarrente en is de beleggingsrekening relatief duur. Ook de fondsen van Robeco, de toenmalige dochter van de Rabobank, was relatief duur en kijkend naar de benchmark met matige resultaten.

Mijn strategie is dan ook om de Rabobank en andere grootbanken zoveel als mogelijk te mijden. In ieder geval breng ik voortaan niet al mijn geld meer bij de Rabobank maar spreid mijn vermogen voortaan over diverse bank- en verzekeringsaanbieders en doe alles zoveel als mogelijk zelf aan vermogensopbouw en risicospreiding.

Goede en goedkope alternatieven voor beleggen zijn bijvoorbeeld Binckbank en DeGiro. ETF trackers zijn relatief goedkoop als je niet zelf wilt beleggen en via crowdfinance projecten kan je ook mooie rendementen halen mits je je geld voor 3 jaren kunt missen als alternatief voor een deposito. Een broodfonds is een redelijk alternatief voor een arbeidsongeschiktheidsverzekering en voor de huis-, tuin- en keukenverzekeringen dien je om de paar jaar bij een ander te gaan shoppen voor het goedkoopste alternatief.

Ofwel de Rabobank en andere grootbanken zijn tegenwoordig makkelijk inwisselbaar. Ze bieden niet veel toegevoegde waarde meer.